Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

ευχαριστώ πολύ την φίλη και συγγραφέα Κατερίνα Παπαθεοδώρου - Σταματίου - Δεσπότη για την προβολή του βιογραφικού μου στο μπλογκ της!!!!



ευχαριστώ πολύ την φίλη και συγγραφέα Κατερίνα Παπαθεοδώρου - Σταματίου - Δεσπότη (Δε. στα. πα. ) για την προβολή του βιογραφικού μου στο μπλογκ της!!!! https://katerinadestapa.blogspot.com/2019/08/blog-post_93.html


Κυριακή, 25 Αυγούστου 2019


Νά 'το και το δώρο! Βιογραφικό Λαμπρινής Τζούρκα!

... Το θεωρούσα βασικό και της το ζήτησα, πριν κάνουμε συμπληρωματικές ερωτήσεις, για να συμπληρωθεί το πρώτο Πορτραίτο της, εδώ!

...Μ' άρεσε η έκπληξη, Λαμπρινή, κυρίως η στιγμή που την είδα!

Ευχαριστώ πολύ που κουράστηκες, εν μέσω διακοπών, Καλή επιτυχία  σε ότι κι αν κάνεις!
Σου αξίζει, γι' αυτό και ήθελα οι άλλοι, να σε γνωρίσουν καλύτερα!

...Ε, να μην το "κλέψω", κιόλας; (κόλλησε ο μετρητής, ντε! Σκούριασε...!)

***

Βιογραφικό Λαμπρινής Τζούρκα

Βιογραφικό Λαμπρινής Τζούρκα
(Φθάσαμε ως εδώ να γράφουμε και βιογραφικό... )

Λαμπρινή Τζούρκα

Ένα βιογραφικό που δεν θα χρησιμοποιηθεί για να πιάσω κάποια εργασία, αλλά για να γνωρίσετε την συγγραφέα, ποιήτρια... λογοτέχνιδα γενικώς... Λαμπρινή Τζούρκα... δηλαδή την υπογράφουσα.

Μάλιστα...

Λοιπόν...

Λαμπρινή Τζούρκα...
Γεννήθηκα το 1968 στον Πειραιά, κι έκτοτε κατοικώ στο Πέραμα (προάστιό του) εκτός από κάποια μικρά διαλείμματα.

Είμαι μουσικός (Εκπαιδευτικός Μουσικής) στο επάγγελμα (καθηγήτρια μουσικής σε δύο Δημοτικά Σχολεία στο Πέραμα ) και... μού αρέσει η μουσική (βεβαίως), ο αθλητισμός (υπήρξα παίχτρια του βόλλεϋ και του πινγκ - πονγκ στον Γυμναστικό Σύλλογο Περάματος).   Γνωρίζω Αγγλικά (επίπεδο Proficiency- C2) και Γαλλικά (επίπεδο C1).   Επί του παρόντος είμαι φοιτήτρια στο ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών) στο ΤΜΣ (Τμήμα Μουσικών Σπουδών) στο οποίο εισήχθηκα με Πανελλήνιες εξετάσεις το 2013.

Η συγγραφή δεν ήτανε στα χόμπυ μου.  Άρχισα να γράφω στο ημερολόγιό μου, όταν ήμουνα μικρή, επειδή έπεσε στα χέρια μου ένα ημερολόγιο, κι όχι για να εκδώσω την αυτοβιογραφία μου.  Όταν το ημερολόγιο αυτό καταστράφηκε, σταμάτησα να γράφω.

Ποίηση δεν έγραφα τότε, παρά μόνον καναδυό ποιήματα, τα οποία βγήκαν από μια μικρή ανάγκη μου. (Δεν υπάρχουν πουθενά... έχουνε χαθεί... )...

Όλα αυτά άλλαξαν με το ίντερνετ, όπως κι η ζωή μου άλλαξε.  Όταν χρειάστηκε να κάνω το πρώτο μου ιστολόγιο (blog),  κάπου το 2009, όλα ήτανε για μένα καινούργια (η τεχνολογία, το ίντερνετ, οι πληροφορίες... )  Η εικόνα ήτανε σημαντικό έναυσμα για μένα, για να με κατακτήσει αυτή η  τεχνολογία.  Τώρα είμαι σε σημείο να έχω πάνω από 50 blog, στα οποία γράφω αυτά που με ενδιαφέρουν.

Έτσι ξεκίνησε κι η λογοτεχνική μου ανησυχία.  Με ένα μπλογκ.   Ήταν το "λίγες γραμμές έτσι... χωρίς πρόγραμμα... "

Εδώ έγραφα, έγραφα... έγραφα διάφορα πράγματα που με ενδιαφέρανε, με κάποια εικόνα, πάντα, να τα συνοδεύει.  Από αυτό το blog προήλθε το πρώτο μου βιβλίο, το "λίγες γραμμές... έτσι... " που δημιουργήθηκε και εκδώθηκε το 2017.

Η ιδέα, γι' αυτήν την έκδοση, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ, οι εκδόσεις μου) ήτανε της μητέρας μου, η οποία μού είπε... "Γιατί όχι κι εσύ; Γιατί να μην εκδώσεις αυτά που γράφεις!"  Επίσης, ένα άλλο κριτήριο ήτανε ότι όλα όσα είχα γράψει ήθελα να μείνουνε... (όχι στην αιωνιότητα)... αλλά στα ανήψια μου... Τέλος, μία τρίτη αιτία ήτανε οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου και γενικώς κάποιοι που ίσως να ενδιαφερόντουσαν γι΄ όλα αυτά και θα ήτανε πραγματικά ωραίο να  τα μοιραζόμουνα μαζύ τους.  Με λίγα λόγια,  έγινα συγγραφέας και ποιήτρια (όπως λένε κάποιοι, που χαρακτηρίζουν ποίηση αυτά που είναι γραμμένα στο "λίγες γραμμές... έτσι... ").

Φέτος, (το 2019) ήρθε η ώρα για το δεύτερο μα και το τρίτο βιβλίο μου.   Η ύλη προήλθε από ένα  άλλο μου blog, το "Ποίηση... του λεπτού..."  Οι λόγοι εκδόσεως ήτανε οι ίδιοι, αλλά στην αρχή υπήρξε κάποια δειλία εκ μέρους μου:  "Θα ήτανε καλό να συνεχίσω;"  Αυτό αναρωτήθηκα κι όταν πέρασε το στάδιο της επιφύλαξης ήρθαν και τα καινούργια πόνηματά μου.   Από τις εκδόσεις μου, λοιπόν, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ), βγήκε το "Ποίηση του λεπτού... " και το "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..."

Στο πρώτο, στο "Ποίηση του λεπτού... " έχω βάλει ποιήματα, συνοδευόμενα από μία εικόνα πάντα, και στο δεύτερο, στο "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." έχω κάνει το ίδιο, μόνον που πρόσθεσα μία ασπρόμαυρη ζωγραφιά για να χρωματίσουν τα παιδιά, αφού διαβάσουν και εμπνευστούν απ' το ποίημά μου ή ακόμα... και πριν μάθουν να το διαβάζουν... (γιατί όχι... )...

Ελπίζω σε αυτά τα δυο βιβλία... και ελπίζω και για κάποιο τέταρτο βιβλίο μου, (πάλι με ύλη από κάποιο ιστολόγιό μου) αλλά είναι λίγο νωρίς ακόμα.  Όταν θα είμαι έτοιμη θα σάς το γνωρίσω.

Μετά τιμής,

Λαμπρινή Τζούρκα

Υ.Γ. Κι επειδή μου αρέσουν οι εικόνες... το ίδιο κείμενο... εικονογραφημένο...


Βιογραφικό Λαμπρινής Τζούρκα
(Φθάσαμε ως εδώ να γράφουμε και βιογραφικό... )

Λαμπρινή Τζούρκα

Εξ αφορμής της φίλης, και συγγραφέως, της καλής μου Κατερίνας  Παπαθεοδώρου - Σταματίου - Δεσπότη (Δε.στα.πα) ιδού και το βιογραφικό μου...

Ένα βιογραφικό που δεν θα χρησιμοποιηθεί για να πιάσω κάποια εργασία, αλλά για να γνωρίσετε την συγγραφέα, ποιήτρια... λογοτέχνιδα γενικώς... Λαμπρινή Τζούρκα... δηλαδή την υπογράφουσα.

Μάλιστα...

Λοιπόν...

Λαμπρινή Τζούρκα...
Γεννήθηκα το 1968 στον Πειραιά, κι έκτοτε κατοικώ στο Πέραμα

Πέραμα

(προάστιό του) εκτός από κάποια μικρά διαλείμματα.

Είμαι μουσικός (Εκπαιδευτικός Μουσικής)

μουσική 

στο επάγγελμα (καθηγήτρια μουσικής σε δύο Δημοτικά Σχολεία στο Πέραμα ) και... μού αρέσει η μουσική (βεβαίως), ο αθλητισμός (υπήρξα παίχτρια του βόλλεϋ και του πινγκ - πονγκ στον Γυμναστικό Σύλλογο Περάματος).

ΓΣΠ

Γνωρίζω Αγγλικά (επίπεδο Proficiency- C2) και Γαλλικά (επίπεδο C1).   Επί του παρόντος είμαι φοιτήτρια στο ΕΚΠΑ (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

στο ΤΜΣ (Τμήμα Μουσικών Σπουδών) στο οποίο εισήχθηκα με Πανελλήνιες εξετάσεις το 2013.

Η συγγραφή δεν ήτανε στα χόμπυ μου.  Άρχισα να γράφω στο ημερολόγιό μου,

ημερολόγιο με κλειδιά

όταν ήμουνα μικρή, επειδή έπεσε στα χέρια μου ένα ημερολόγιο, κι όχι για να εκδώσω την αυτοβιογραφία μου.  Όταν το ημερολόγιο αυτό καταστράφηκε, σταμάτησα να γράφω.

Ποίηση δεν έγραφα τότε, παρά μόνον καναδυό ποιήματα, τα οποία βγήκαν από μια μικρή ανάγκη μου.
ποίημα για το ποδήλατο... 

(Δεν υπάρχουν πουθενά... έχουνε χαθεί... )...

Όλα αυτά άλλαξαν με το ίντερνετ, όπως κι η ζωή μου άλλαξε.  Όταν χρειάστηκε να κάνω το πρώτο μου ιστολόγιο (blog),


κάπου το 2009, όλα ήτανε για μένα καινούργια (η τεχνολογία, το ίντερνετ, οι πληροφορίες... )  Η εικόνα ήτανε σημαντικό έναυσμα για μένα, για να με κατακτήσει αυτή η  τεχνολογία.  Τώρα είμαι σε σημείο να έχω πάνω από 50 blog, στα οποία γράφω αυτά που με ενδιαφέρουν.

Έτσι ξεκίνησε κι η λογοτεχνική μου ανησυχία.  Με ένα μπλογκ.   Ήταν το "λίγες γραμμές έτσι... χωρίς πρόγραμμα... "


Εδώ έγραφα, έγραφα... έγραφα διάφορα πράγματα που με ενδιαφέρανε, με κάποια εικόνα, πάντα, να τα συνοδεύει.  Από αυτό το blog προήλθε το πρώτο μου βιβλίο, το "λίγες γραμμές... έτσι... "

Λαμπρινή Τζούρκα
λίγες γραμμές... έτσι... 
2017
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ

 που δημιουργήθηκε και εκδώθηκε το 2017.

Η ιδέα, γι' αυτήν την έκδοση, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ, οι εκδόσεις μου) ήτανε της μητέρας μου, η οποία μού είπε... "Γιατί όχι κι εσύ; Γιατί να μην εκδώσεις αυτά που γράφεις!"

με την μητέρα μου, κα Ευγενία Τζούρκα
στην πρώτη μου βιβλιοπαρουσίαση 
στο Δημαρχείο Περάματος

 Επίσης, ένα άλλο κριτήριο ήτανε ότι όλα όσα είχα γράψει ήθελα να μείνουνε... (όχι στην αιωνιότητα)... αλλά στα ανήψια μου... Τέλος, μία τρίτη αιτία ήτανε οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου και γενικώς κάποιοι που ίσως να ενδιαφερόντουσαν γι΄ όλα αυτά και θα ήτανε πραγματικά ωραίο να  τα μοιραζόμουνα μαζύ τους.  Με λίγα λόγια,  έγινα συγγραφέας και ποιήτρια (όπως λένε κάποιοι, που χαρακτηρίζουν ποίηση αυτά που είναι γραμμένα στο "λίγες γραμμές... έτσι... ").

Φέτος, (το 2019) ήρθε η ώρα για το δεύτερο μα και το τρίτο βιβλίο μου.   Η ύλη προήλθε από ένα  άλλο μου blog, το "Ποίηση... του λεπτού..."


 Οι λόγοι εκδόσεως ήτανε οι ίδιοι, αλλά στην αρχή υπήρξε κάποια δειλία εκ μέρους μου:  "Θα ήτανε καλό να συνεχίσω;"  Αυτό αναρωτήθηκα κι όταν πέρασε το στάδιο της επιφύλαξης ήρθαν και τα καινούργια πόνηματά μου.   Από τις εκδόσεις μου, λοιπόν, (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ),


βγήκε το "Ποίηση του λεπτού... "

Λαμπρινή Τζούρκα
Ποίηση του λεπτού... 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ

και το "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..."

Λαμπρινή Τζούρκα
Ποίηση του λεπτού... για παιδιά... 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ

Στο πρώτο, στο "Ποίηση του λεπτού... " έχω βάλει ποιήματα, συνοδευόμενα από μία εικόνα πάντα, και στο δεύτερο, στο "Ποίηση του λεπτού... για παιδιά..." έχω κάνει το ίδιο, μόνον που πρόσθεσα μία ασπρόμαυρη ζωγραφιά για να χρωματίσουν τα παιδιά,

ασπρόμαυρη ζωγραφιά

αφού διαβάσουν και εμπνευστούν απ' το ποίημά μου ή ακόμα... και πριν μάθουν να το διαβάζουν... (γιατί όχι... )...

Ελπίζω σε αυτά τα δυο βιβλία... και ελπίζω και για κάποιο τέταρτο βιβλίο μου,

Μικρέ μου φίλε.. 

(πάλι με ύλη από κάποιο ιστολόγιό μου) αλλά είναι λίγο νωρίς ακόμα.  Όταν θα είμαι έτοιμη θα σάς το γνωρίσω.

Μετά τιμής,

Λαμπρινή Τζούρκα



***
πηγή

***

Κι ΕΔΩ, μια μικρή παρουσίαση, των δύο νέων βιβλίων της!

***

Ποίηση του λεπτού... και Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...

Η Ποίηση του λεπτού...
έχει ποιήματα του λεπτού
που γραφτήκανε με ρίμα (ομοιοκαταληξία)
Το καθένα συνοδεύεται με μια εικόνα,
η οποία έχει την δική της σημασία,
και είναι ασπρόμαυρη...
Ποίηση του λεπτού...

οπισθόφυλλο... Ποίηση του λεπτού...






Η Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...
κυκλοφορεί... έγχρωμη...
έχει ποιήματα μικρά
με ομοιοκαταληξία
Συνοδεύονται από μία φωτογραφία την φορά
και στο κάτω μέρος κάθε σελίδας
υπάρχει μια ζωγραφιά,
για να δημιουργούνε τα παιδιά
με την δική τους φαντασία...


Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...

οπισθόφυλλο...    Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...








Lamprini T. 



***
Σχ. ΑΞΙΑ, ΛΑΜΠΡΙΝΗ, ΑΞΙΑ!
Αυτό, (τα περί εμού...) κόψ' το από κει και βάλ' το στα σχόλια. Δεν υπάρχει λόγος, να "σκιάζω" το βιογραφικό σου! Μόνη σου πάλεψες, για να φτάσεις ως εδώ, με το σπαθί σου!
Εγώ το κρατάω στην ανάρτηση, για να θυμάμαι την Τιμή, να μου κάνεις το χατήρι!
Σ' ευχαριστώ!

***
Εξ αφορμής της φίλης, και συγγραφέως, της καλής μου Κατερίνας Παπαθεοδώρου - Σταματίου - Δεσπότη (Δε.στα.πα) ιδού και το βιογραφικό μου...
***

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2019

Καλόν μήνα! Αύγουστος



Καλόν μήνα!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
Αύγουστος!!! 



































Lamprini (η περιπτερούχος)












Η Ποίηση του λεπτού... τα βιβλία μου...

Η Ποίηση του λεπτού...
έχει ποιήματα του λεπτού
που γραφτήκανε με ρίμα (ομοιοκαταληξία)
Το καθένα συνοδεύεται με μια εικόνα,
η οποία έχει την δική της σημασία,
και είναι ασπρόμαυρη...
Ποίηση του λεπτού...

οπισθόφυλλο... Ποίηση του λεπτού...






Η Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...
κυκλοφορεί... έγχρωμη...
έχει ποιήματα μικρά
με ομοιοκαταληξία
Συνοδεύονται από μία φωτογραφία την φορά
και στο κάτω μέρος κάθε σελίδας
υπάρχει μια ζωγραφιά,
για να δημιουργούνε τα παιδιά
με την δική τους φαντασία...


Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...

οπισθόφυλλο...    Ποίηση του λεπτού... για παιδιά...








lamprini (η περιπτερούχος)

Ayrton Senna (Ayrton Senna da Silva, 21 Μαρτίου 1960 - 1 Μαΐου 1994)



 Τι στενοχώρια... Πόσο συμπαθής... 
Θεός σχωρεσ τον


μικρη και μεγαλη οθονη
Ayrton Senna (Ayrton Senna da Silva, 21 Μαρτίου 1960 - 1 Μαΐου 1994) ήταν Βραζιλιάνος οδηγός της Φόρμουλα 1, ο οποίος αναδείχθηκε τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλ.ητής. Μέχρι σήμερα θεωρείται ο πιο ταλαντούχος οδηγός όλων των εποχών. O Άιρτον Σένα Ντα Σίλβα, όπως ήταν το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1960 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Συνήθως οι συμπατριώτες του επιλέγουν το ποδόσφαιρο αλλά αυτός επέλεξε το δεύτερο αγαπητό άθλημα, την Φόρμουλα 1. Από μικρός έδειξε την κλίση του στους μηχανοκίνητους αγώνες. Ο πατέρας του τον στήριζε από τότε καθώς ήταν και ο ίδιος λάτρης των αγώνων ταχύτητας. Το πρώτο του αγωνιστικό καρτ το απέκτησε σε ηλικία 10 ετών και με αυτό συμμετείχε για πρώτη φορά σε τοπικούς αγώνες καρτ μετά από τρία χρόνια, καθώς τότε ήταν πολύ μικρός για να συμμετάσχει. Σ` εκείνον τον αγώνα έτρεχαν πολύ ταλαντούχοι και μεγαλύτεροι από αυτόν οδηγοί, όμως ο Σένα κέρδισε το πρωτάθλημα και μαζί και τις εντυπώσεις. Το 1977 σε ηλικία 17 ετών ήρθε πλέον η ώρα να πάρει μέρος στο πρωτάθλημα καρτ Νοτίου Αμερικής. Εκεί εντυπωσίασε, καθώς κέρδισε στους αγώνες. Το 1978 και το 1980 πήρε μέρος και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καρτ, όμως σε αυτό κατετάγη δεύτερος. Παρότι δεν κέρδισε δύο συνεχόμενες φορές τον παγκόσμιο τίτλο, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να αλλάξει κατηγορία. Έτσι, το 1981 έφυγε από την Βραζιλία για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για την Αγγλία. Εκεί πήρε μέρος στο πρωτάθλημα Formula Ford 1600, το οποίο και κατέκτησε. Εκείνη την περίοδο πήρε το όνομα Da Silva, δηλαδή το μητρικό του, κάτι πολύ συνηθισμένο στην Βραζιλία. Το 1982 κέρδισε και την Βρετανική και την ευρωπαϊκή Formula Ford 2000. Την επόμενη χρονιά έκανε ένα ακόμη βήμα παραπάνω: Μεταπήδησε στην Φόρμουλα 3 με την ομάδα της West Surrey Racing. Σε αυτούς τους αγώνες ως βασικότερο αντίπαλο είχε τον Άγγλο Μάρτιν Μπραντλ (Martin Brundle). Τελικά, ο Σένα κέρδισε 9 αγώνες και τον τελευταίο στο Μακάο (Macau) και έτσι κατέκτησε τον τίτλο. Αυτή του η επίδοση έκανε πολλές ομάδες της Φόρμουλα 1 να ενδιαφερθούν γι' αυτόν: Γουίλιαμς, Μακλάρεν, Μπράμπαμ και Τόλμαν τον διεκδίκησαν. Τελικά κατέληξε στην πιο αδύναμη από όλες δηλαδή στην Τόλμαν (Toleman). Η ομάδα της Τόλεμαν ήταν πολύ αδύναμη. Παρόλα αυτά ο Σένα έκανε ό,τι μπορούσε. Τον πρώτο του βαθμό θα καταφέρει να τον πάρει στις 7 Απριλίου 1984 στο Γκραν Πρι της Νότιας Αφρικής. Όμως η μεγάλη επιτυχία ήρθε την ίδια αγωνιστική περίοδο, στο Γκραν Πρι του Μονακό. Στις κατατακτήριες δοκιμές κατέλαβε μόλις την 13η θέση. Μολονότι η θέση αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή, κατά τη διάρκεια του αγώνα ξέσπασε καταιγίδα και, ενώ ήταν αρκετά πίσω, ξαφνικά άρχισε να ανεβάζει ρυθμό. Πολλοί οδηγοί άρχισαν να εγκαταλείπουν την προσπάθεια τους για να τερματίσουν, εκείνος όμως συνέχισε να κινείται με τον ίδιο ρυθμό όπως όταν ήταν στεγνό το οδόστρωμα. Ο αγώνας τελικά τελείωσε νωρίτερα λόγω της ισχυρής βροχόπτωσης και το τέλος του βρήκε τον 24χρονο τότε Σένα στη δεύτερη θέση. Θα μπορούσε να είχε καταλάβει ακόμα και την πρώτη, αν οι αγωνοδίκες δεν σταματούσαν τον αγώνα. Παρόλα αυτά η αξία του ως οδηγού είχε πλέον επιβεβαιωθεί. Εκείνη την ημέρα απέκτησε και την φήμη που τον ακολούθησε μέχρι τον θάνατο του. Στο βρεγμένο οδόστρωμα, ήταν πραγματικά ανίκητος. Οι εκπληκτικές εμφανίσεις του (9ος στο πρωτάθλημα) έκαναν κάποιες ομάδες να κινηθούν κρυφά για τον αποκτήσουν. Μια από αυτές ήταν και η Λότους, η όποια τον απέκτησε την αμέσως επομένη αγωνιστική περίοδο (αν και είχε συμβόλαιο για τρία χρόνια με την Τόλμαν). Με την Λότους πήρε την πρώτη του νίκη στην Πορτογαλία, αλλά και την πρώτη του pole position μπροστά στους συμπατριώτες του στην Βραζιλία. Δεν κατάφερε, όμως, να τερματίσει λόγω τεχνικού προβλήματος στο μονοθέσιο του. Το 1985 και 1986 τερμάτισε 4ος ενώ το 1987 3ος. Συνολικά μέχρι το 1987 είχε επιτύχει μόνο έξι νίκες στην Φόρμουλα 1. Η 3η θέση που κατέλαβε το 1987 τον έφερε στην μετέπειτα πρωταθλήτρια ΜακΛάρεν-Χόντα. Στην Μακλάρεν ο Σένα συνάντησε τον δυο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή Αλέν Προστ (Alain Prost). Ο Σένα έδειξε ότι δε θα συμβιβαζόταν με το να είναι δεύτερος οδηγός και από την πρώτη του περίοδο στην McLaren πέτυχε 13 pole positions, κατέκτησε 8 νίκες και κατέκτησε το Πρωτάθλημα. Έτσι, δημιουργήθηκε ένταση και τριβή ανάμεσα στους δυο οδηγούς. Το 1989 Προστ και Σένα, αν και στην ίδια ομάδα, ανταγωνίζονταν έντονα για το Πρωτάθλημα. Τελικά το κέρδισε ο Προστ, αφού ο Σένα ακυρώθηκε στην ιαπωνική πίστα της Σουζούκα (Suzuka). Το 1990 ο Προστ αλλάζει στρατόπεδο, πηγαίνοντας στην Φερράρι, η οποία εκείνη την περίοδο δεν φάνηκε ικανή να διεκδικήσει με αξιώσεις τον τίτλο, ενώ συναθλητής του Σένα πλέον στην ομάδα είναι ο Αυστριακός Γκέραρντ Μπέργκερ (Gerhard Berger). Έτσι, το 1990 και 1991 ο Σένα κερδίζει και πάλι το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά όμως τα πράγματα άλλαξαν δραματικά στην Φόρμουλα 1, καθώς η Γουίλιαμς σημείωσε θεαματική άνοδο με τον Mansel, κατέκτησε το Πρωτάθλημα.To 1993 η Honda αποχώρησε και η ΜακΛάρεν, χωρίς πλέον να διαθέτει τους κινητήρες της Χόντα, έχασε την μεγάλη λάμψη που είχε τα προηγούμενα χρόνια. Το 1993 η Γουίλιαμς θέλησε να ενώσει ξανά τον Σένα με τον Προστ στην ίδια ομάδα, όμως ο Γάλλος άσκησε βέτο στην απόκτηση του Σένα. Έτσι, ο Σένα το 1992 τερμάτισε 4ος. Το 1993 όμως, ο Σένα κατάφερε με μία μη ανταγωνιστική ομάδα να τερματίσει 2ος, πίσω από τον Προστ και μπροστά από τον ανερχόμενο τότε Μίχαελ Σουμάχερ, που οδηγούσε για την Μπένετον. Η τελευταία αγωνιστική του περίοδος / Williams Renault Το 1994, ο Προστ σταματά την καριέρα του ως οδηγός. Έτσι ότι δεν έγινε 2 χρόνια νωρίτερα, έγινε εκείνη την περίοδο και η Γουίλιαμς απέκτησε τον Σένα. Όλοι στην αρχή της περιόδου είχαν εκτιμήσει άνετη επικράτηση της Γουίλιαμς, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν έτσι, καθώς αν και είχε τρεις pole positions στους τρεις πρώτους αγώνες, όχι μόνο δεν είχε νίκη, αλλά ούτε καν τερμάτισε. Το μονοθέσιο του Σένα είχε εμφανές πρόβλημα υποστροφής και υπερστροφής. Ο Σένα είχε δηλώσει πως τα μονοθέσια είναι πολύ ασταθή, αφότου είχε αφαιρεθεί η ηλεκτρονικά ελεγχόμενη ανάρτηση και πως τα μονοθέσια είχαν γίνει πολύ δύσκολα στην οδήγηση. Έδειχνε απογοητευμένος και ξένος στη Γουίλιαμς - έφυγε από την Μακ Λάρεν με στόχο να ξαναπάρει το πρωτάθλημα και αντί αυτού βρέθηκε σε μία ομάδα με ένα αυτοκίνητο "σκέτο κούτσουρο", προσπαθώντας μαζί με τους μηχανικούς να διορθώσει τα σοβαρά προβλήματα. Ο Σένα με την αποχώρηση του αιωνίου εχθρού μέσα στην πίστα και αντιπάλου Αλέν Πρόστ από την ενεργό δράση ήξερε πως έπρεπε να συνδυάσει το απαράμιλλο ταλέντο του με το καλύτερο διαθέσιμο μονοθέσιο εκείνης της εποχής και να δημιουργήσει έναν αχτύπητο συνδυασμό που θα εξαφάνιζε τον ανταγωνισμό. Έτσι δεν άργησε να δει την ευκαιρία που δημιουργήθηκε με την κενή θέση στην Williams Renault και γνωρίζοντας ήδη από το 1993 ότι ο Πρόστ θα έβαζε τέλος στην καριέρα του κυνήγησε μετά μανίας τη θέση του Γάλλου για την επόμενη σεζόν. Τηλέφωνα μέσα στα άγρια χαράματα στον ιδιοκτήτη της ομάδας Sir Frank Williams έδειξαν στον Βρετανό πολύπειρο παράγοντα της Φόρμουλα 1 ότι δε θα μπορούσε να ξεφύγει εύκολα από τη μανία του Σένα να οδηγήσει το καλύτερο υπάρχον μονοθέσιο. Ο Σένα είχε επιλέξει ξεκάθαρα την Williams και παρ'όλο που όπως διατυμπάνιζε είχε πρόταση και από τη θρυλική Ferrari, αυτό μάλλον το χρησιμοποίησε ως μέσο εκβιασμού του Williams παρά όντως είχε σκοπό να τρέξει με τα χρώματα της Scuderia, η οποία παρ' όλη την ιστορία της περνούσε μια πολύ άσχημη φάση και δεν ήταν τόσο ανταγωνιστική. Τελικά, ο Σένα μετά από όλες τις προσπάθειες που έκανε φαίνεται πως έπεισε τον Βρετανό ιδιοκτήτη και μάνατζερ της ομάδας της williams να του εμπιστευθεί μια θέση στο οδηγικό δίδυμο για τη σεζόν 1994. Ο Ντέϊμον Χίλ, θα αποτελούσε τον teammate του Βραζιλιάνου σε μια σεζόν που όπως ο ίδιος προέβλεπε θα επέστρεφε στους παγκόσμιους τίτλους. Η παραδοχή άλλωστε ενός τόσο μεγάλου εγωιστή όπως ο Williams ότι δεν προσέλαβε στην ομάδα του τον νεαρό και ταλαντούχο τότε Σένα την περίοδο 1983, κατά την οποία ο Βραζιλιάνος έτρεξε σε δοκιμές με την ομάδα του πρώτου, αποτέλεσε ίσως και την απόδειξη ότι ο Σένα δεν ήθελε μόνο να οδηγήσει ο ίδιος για τη συγκεκριμένη ομάδα, η ομάδα επίσης ήθελε εκείνον για οδηγό της. Την 1η Μαΐου 1994, θα γινόταν το Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο στην πίστα της Ίμολα. Τις δύο προηγούμενες μέρες είχαν συμβεί δυο σοβαρά ατυχήματα: το πρώτο την Παρασκευή με τον νεαρό τότε Ρούμπενς Μπαρικέλο (R.Barrichello) ο όποιος τραυματίστηκε σοβαρά. Την επόμενη ημέρα ο Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ (Roland Ratzenberger) (Αυστριακός οδηγός της Βρετανικής MTV Simtek Ford στην πρώτη του χρονιά στην Φόρμουλα, 34 ετών τότε) δεν είχε την τύχη του Μπαρικέλο και βρήκε ακαριαίο θάνατο στην πίστα, καθώς έπειτα από σφοδρή σύγκρουση με ταχύτητα 314,9 χλμ/ώρα, τραυματίστηκε σοβαρά στον αυχένα. Η σύντροφος του Σένα, η Αντριάνα, εκμυστηρεύτηκε ότι μετά το θανατηφόρο ατύχημα του Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ είχε δει τον Άιρτον να κλαίει και να παρακαλάει να αναβληθεί ο αγώνας, έχοντας ένα παράξενο κακό προαίσθημα. Παρόλα αυτά, όμως, ο αγώνας έγινε κανονικά. Στην πρώτη θέση της εκκίνησης, για τρίτη συνεχόμενη φορά εκείνη την χρονιά, ήταν ο Σένα. Στον έβδομο γύρο, στην στροφή Tamburello, για αδιευκρίνιστους μέχρι σήμερα λόγους, έχασε τον έλεγχο του μονοθέσιου του και έπεσε στον τοίχο. Δύο ώρες αργότερα, ο Σένα έφυγε από την ζωή. Μέχρι σήμερα ακούστηκαν πολλά σενάρια για το πώς έγινε το ατύχημα, όμως κανένα δεν έγινε δυνατό να αποδειχτεί. Μετά τον θάνατό του η ομάδα του δικάστηκε για το αδικαιολόγητο σπάσιμο του τιμονιού της FW16. Έπειτα από δικαστικές διαμάχες που διήρκεσαν μερικά χρόνια, τελικά αθωώθηκε. Η είδηση του θανάτου διαδόθηκε με αστραπιαία ταχύτητα παγκοσμίως, πυροδοτώντας θρήνο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Σάο Πάολο. Χιλιάδες θαυμαστές του πήγαν στο πατρικό του σπίτι κλαίγοντας. Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ιταμάρ Φράνκο, ανακοινώνοντας τον θάνατό του από την τηλεόραση, κήρυξε την χώρα σε τριήμερο εθνικό πένθος, ενώ έθεσε το προεδρικό αεροπλάνο στην διάθεση της οικογένειάς του για να μεταφέρουν τη σορό του στην Βραζιλία.

..........................

lamprini (η περιπτερούχος)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...